Πριν ένα χρόνο τέτοια μέρα, ίσως και τέτοια ώρα, το μυαλό μου ήταν κολλημένο πάλι στο ημερολόγιο. Και πριν δυο χρόνια. Και πριν τρία χρόνια. Πιο πριν δε θυμάμαι. Αμυδρά μόνο, εκεί γύρω στο Νοέμβρη, είχα ένα χάσμα ημερών, από αυτά που πεθαίνεις για λίγο, μετά ανασταίνεσαι και ψάχνεις να δεις τι συνέβη. Αποφεύγεις τους καθρέπτες για μέρες, αποφεύγεις τις πολλές κουβέντες για μήνες, αποφεύγεις τον εαυτό σου για χρόνια. Κάποιοι τέρπονται με το να θέλουν να ξεχάσουν και κάποιοι με το να παλεύουν για τις απαντήσεις. Έτσι δεν είναι, κύριε Π.;
(Ναι, το πιο χρήσιμο κουμπάκι σε έναν υπολογιστή είναι το backspace. Με μια μόνο κίνηση, ένα κλικ! και έχεις σβήσει σελίδες ολόκληρες.)
"Όλα όσα έχω κάνει, σκεφτεί, υπάρξει, είναι ένα άθροισμα υποταγών ή ένα ψεύτικο ον που το θεώρησα δικό μου, γιατί ενήργησα με κατεύθυνση από αυτό προς τα έξω, ή ανάλογα με το βάρος των περιστάσεων που υπέθετα πως ήταν ο αέρας που ανέπνεα" (Φ. Πεσσόα)
(Ναι, το πιο χρήσιμο κουμπάκι σε έναν υπολογιστή είναι το backspace. Με μια μόνο κίνηση, ένα κλικ! και έχεις σβήσει σελίδες ολόκληρες.)
"Όλα όσα έχω κάνει, σκεφτεί, υπάρξει, είναι ένα άθροισμα υποταγών ή ένα ψεύτικο ον που το θεώρησα δικό μου, γιατί ενήργησα με κατεύθυνση από αυτό προς τα έξω, ή ανάλογα με το βάρος των περιστάσεων που υπέθετα πως ήταν ο αέρας που ανέπνεα" (Φ. Πεσσόα)
